Kalbim buruk hatta kirik.. O da sebepsiz!
Simariklik mi? Sanmiyorum! Belki de ilk defa gercekte ne istedigimi ya da istemedigimi sorguluyorum,sorgulamayi deniyorum en azindan ama sonuc bu: 2,5 aydir bogustugum sebepsiz bas donmeleri... Geriye cekilmeler, cekilmezlikler...
Kirginim yorgunum hatta urkek...
Esimse saskin... Daha cok umutsuz ve bikkin.
Onu biktirmak yormak degil ki niyetim.
Kalbimin aklimin ayariyla oynadi sanki biri, icerim darmaduman!
Bu kaosu bu kesmekesi ben secmedim ben cagirmadim ki!
Kendi geldi... Oyle de yilisik.. Benim kovmaya hatta tek soz etmeye gucum yok anlayip kendiliginden gidecek gibi de degil!
Nasil alistirmisim insanlari duvar gibi dimdik bir durusa, icim kan aglarken kusacakken mutlu istahli bir cocuk gibi poz kesmeye, neden bunca iteklemis otelemisim ki kendimi? Deger mi?
Bogulmak da istemiyorum, butun bunlari yok saymak da... Cozmek tum istedigim... Cozup sepetlemek! Cozebilsem... Hadi insaallah :(
